Naja bina we WCK
Naja bina we WCK
W zalë z pichã i mòklëzną
Naja zdrzadniô lózëch farwów
W cemnoscë òb dzéń
Naja bina we WCK
Samòzwãków mòc z òtemkłi
Gôrdzelë w cëchòscë
Naju swiat przez nas stwòrzony
Na ti binie tëli dërgów
tëli òddichaniô
pòznôwanié Ùniwersów
Òceanów sztótów
Najã binã we WCK
przińdą znikwic chłopi
Tak ùtcëwi tak normalny
Zbùrzą jakno zachã
Nie mdze żëwi binë terô
Nie mdze òkrãtu na jaczim
Wid w cemnoscë dërgôł sã
Nie mdzem’ sedzec ë òddëchac
Bò ju znikwią pôrã délów
Czôrnym płótnã òbwinionëch
Przińdą, znikwią; jak tã strzënã
nadłómóną skrëszą
Najã binã we WCK
Nie wiém, zaczim to piszã, ë tak Wa nigdë nie zrozmiejeta, jakùż to je stracëc binã. Takô markòtnosc, jaką sã abò czëje, abò nigdë nie mdze sã rozmiało tëch co na tak co cerpią 
Në, dobré je chòc to, że dzãka temù za 3 lata mô bëc filharmóniô.
Słuńce swiécy
Słuńce swiecy, to wiodro je miodné
tak tej ju rëszôsz tuńcejącym krokã
do wëzwòleniô
Jô jem tu
Czej chcesz to wiedzec – żdajã tu
Czej pòrénkZabiérô tãgã
Czej të chcesz wiedzec
Jô jem tãgą téż
Wezwòlenié!
Tu jô jem
Czej chcesz wiedzec
Pòniedzôłk reno – jô jem tu
We wtórk wieczór-żle blós chcesz
Strzoda reno
Rzeczë, że wstôł nowi dzéń
Co kùńczi sa w czwiôrtk na wzénik
Reno w piątk- jô mdã tu
W sobòtã wieczór – żle të blós chcesz
Spùscmë głowë ë módlmë sã do Pana jesz rôz – wezwòlenié!
Skùńczë spik i drzemkã
Mòże ju ten dzéń mdze nym szczestlewim
Bò doch nama słuńce swiecy i wiodro je miodné
Wspòmink ò stolemach
gniją lëdze
kwiatë kwitną
lëdze gniją
sedzą w nórce
pòwiôdają
ò stolemach
z tczą brawãdë
gniją lëdze
pòwiôdają
czedë cëzy nóm panëje?
dze je nama za broń chwôcëc
dze dobiwac
dze nóm stanąc
Stolemë- te bë wiedzałë
ùradzëłë
Le jich ju ni ma
darmôk rechòwac
ne wikszé nową
tatczëznã nalazłë
a mniészé w kam
sã przeminiłë
wiôldżi stolem
ten bë nëkôł
wrogów
cëskôł jak balã
Stolem bë prowadzył
A më za nim z bronią
Le stolemë przódë lat
swòją wiôlgòtą służëłë
Stolemów ju ni ma
Stolemów ju ni ma
I tak dërchã kôrbiającë
Lud nen gnił w straszny nieswiądze
i zabëti dôwno prôwdze
że swiãtnice bògów, lëdzy
òn mô wzniosłé
że czej jednią béł to
Wiérzta ò nocnym natchnienim
zamknął biôłą knégã
òdłożił długòpis- to ju je zrobioné
je to wszëtkò?
móm nôdzejã- rzekł zmarachòwóny
zarô pòtim przeprosył mùzã
bôczącë na ji nëczi
swiądny, że nadéńdze jeséń…
Las
Të jidzesz corôz dali
bë widzec kùńc drzewiãtów
tej twòrzisz nowé greńce
ògreńcziwającë swiat
Jô wchôdóm corôz głãbi
żebë greńce òszëkac
i corôz barżi widzã
tam realné królestwò
dzes bez czaso-remnotë
chòcle to nie je dalek
nie wësok, le strzód naju
i nie jak to sã zdaje
bò nie je dlô wëbrónëch
leno dlô tëch, co gò chcą
Prôwdowòlnota
Teòriô wòlnotë
je zdónô na szesc
i z prôwdë test
célëjąco skùńcził
wòlny ë prôwdzëwi
a równak
zasztëkóny
w zełżonëch
dejach
Stegna 12 (2/2009)
Rewòlucjô
Móm stracha że rewòlucjô
Je z jinicjatiwë króla
Że zagrónô marsylianka
Panegiricznym je himnã
I że Zemia Òbiecónô
Mdze dzelonô wszëtczim równo
Nicht nie przińdze tuwò z wiarë
leno z chãcë na jigrzëszcza
ë rozpłënie sã strzód plebsu
miast wòlnotë- worsztë chcącë
Didgeridoo
Didgeridoo słëchóm so
éééùaùo
Czëjã zemiã
wòdã
Czasë sã zmieniają
Zmieniają chùtkò sã
Didgeridoo nié
Nie zmieniô sã
Do górë nogama
Głową w dół
Didgeridoo i bãbnë dwa
ééééùaùałô
Jak Uluru mòdré
Na zemi czerwiony
Nie zmieniamë sã
Trwamë ùame ùaaaã
òdj. wzãti z
http://www.squidoo.com/music-resource
Słuńce swiécy – Bob Marley
Słuńce swiecy, to wiodro je miodné
tak tej ju rëszôsz tuńcejącym krokã
do wëzwòleniô
Jô jem tu
Czej chcesz to wiedzec – żdajã tu
Czej pòrénkZabiérô tãgã
Czej të chcesz wiedzec
Jô jem tãgą téż
Wezwòlenié!
Tu jô jem
Czej chcesz wiedzec
Pòniedzôłk reno – jô jem tu
We wtórk wieczór-żle blós chcesz
Strzoda reno
Rzeczë, że wstôł nowi dzéń
Co kùńczi sa w czwiôrtk na wzénik
Reno w piątk- jô mdã tu
W sobòtã wieczór – żle të blós chcesz
Spùscmë głowë ë módlmë sã do Pana jesz rôz – wezwòlenié!
Skùńczë spik i drzemkã
Mòże ju ten dzéń mdze nym szczestlewim
Bò doch nama słuńce swiecy i wiodro je miodné
Człeczk
Zëmną nocą
człowiek jidze
człowiek zmachrowóny
widzy swòjã barń, na nick mù òna
bùzdigan- władzë céch
dzysô le materie sztëk
zëmnosc gò zachòdzy òd tëłu
cemnosc òtaczô gò
tak baro chcôł bë
jic w miónczi ze znijã
z ópim
z wszëtczim co złé
le dzyrzkò barni sã
przed bólã ren krwawiącëch
le do chëczë
le do ògnia
le do swòjich
môłi to kmiec- wój je
co znaje wiôldżé słowa
“człowiek je mëszlącą strzëną”