Archive for the ‘Mòje ùtwórstwò’ Category:
Dobëtnô melodiô
Kùlturocentriczną òrkestrą je grónô dobëtno
Dobëtnô melodiô ò biôtce dobëtny
W dobëtny kùlturze strzód wònie prochòwi
trzôskù kanónów i ògnia pòkôzkù
Tam chwalba zez lëpów wëpłiwô herojóm
Dze kòżden przegróny dobëtnym dobiwcą
Czemù tak samò zagrónô melodiô
Na przegrónëch lëdów bambùsowim flece
Przegróny kùlturze przegranié przëgriwô
Przekliństwò na lëpach dobëtëch przegrónëch
Czemù tej w taczi melodie
Czëc je le smùtk, łizë, le przegranié?
.
Zdrzã na pòstãpné minutë jak na Cebie
Czej òdchôdają tak bez òdpòwiescë
Bez Twòjëch słowów, mërków
Nie wiém, czë Të chcesz wiedzec, że żëjã
Ma
Ma naprocëm se
midzë nama wiatrë dmią
w naje lica, procëm nama
a mòże
blós w mòje…
Ma tak krótkò se
midzë nama mòkri òdżin
w najich skarniach febra je
a mòże
blós w mòji…
Ma- le jô ë Të
bògama jesma dlô se
wësok Jikarowim Krzidłã bëc
w dół le razã padnąc
ùsmiéwk razã miec
ma blós jô ë Të
a mòże…
mòże nié…
Wspòmink ò stolemach
gniją lëdze
kwiatë kwitną
lëdze gniją
sedzą w nórce
pòwiôdają
ò stolemach
z tczą brawãdë
gniją lëdze
pòwiôdają
czedë cëzy nóm panëje?
dze je nama za broń chwôcëc
dze dobiwac
dze nóm stanąc
Stolemë- te bë wiedzałë
ùradzëłë
Le jich ju ni ma
darmôk rechòwac
ne wikszé nową
tatczëznã nalazłë
a mniészé w kam
sã przeminiłë
wiôldżi stolem
ten bë nëkôł
wrogów
cëskôł jak balã
Stolem bë prowadzył
A më za nim z bronią
Le stolemë przódë lat
swòją wiôlgòtą służëłë
Stolemów ju ni ma
Stolemów ju ni ma
I tak dërchã kôrbiającë
Lud nen gnił w straszny nieswiądze
i zabëti dôwno prôwdze
że swiãtnice bògów, lëdzy
òn mô wzniosłé
że czej jednią béł to
Prôwdowòlnota
Teòriô wòlnotë
je zdónô na szesc
i z prôwdë test
célëjąco skùńcził
wòlny ë prôwdzëwi
a równak
zasztëkóny
w zełżonëch
dejach
Stegna 12 (2/2009)
Rewòlucjô
Móm stracha że rewòlucjô
Je z jinicjatiwë króla
Że zagrónô marsylianka
Panegiricznym je himnã
I że Zemia Òbiecónô
Mdze dzelonô wszëtczim równo
Nicht nie przińdze tuwò z wiarë
leno z chãcë na jigrzëszcza
ë rozpłënie sã strzód plebsu
miast wòlnotë- worsztë chcącë
Didgeridoo
Didgeridoo słëchóm so
éééùaùo
Czëjã zemiã
wòdã
Czasë sã zmieniają
Zmieniają chùtkò sã
Didgeridoo nié
Nie zmieniô sã
Do górë nogama
Głową w dół
Didgeridoo i bãbnë dwa
ééééùaùałô
Jak Uluru mòdré
Na zemi czerwiony
Nie zmieniamë sã
Trwamë ùame ùaaaã
òdj. wzãti z
http://www.squidoo.com/music-resource
Człeczk
Zëmną nocą
człowiek jidze
człowiek zmachrowóny
widzy swòjã barń, na nick mù òna
bùzdigan- władzë céch
dzysô le materie sztëk
zëmnosc gò zachòdzy òd tëłu
cemnosc òtaczô gò
tak baro chcôł bë
jic w miónczi ze znijã
z ópim
z wszëtczim co złé
le dzyrzkò barni sã
przed bólã ren krwawiącëch
le do chëczë
le do ògnia
le do swòjich
môłi to kmiec- wój je
co znaje wiôldżé słowa
“człowiek je mëszlącą strzëną”
Swiąda
Bùdzy sã żëcé
Strzód subtelnëch spiéwów
Perkùsje skòczka
Dirigencje absolutny Mòkòszczi
W zôpôchù a szmakù zelonym
Czej wszrtkò je
Skòmpònowóné
Bùdzy sã cos wikszégò jak żëcé
Ji bezswiądny krzik
Głosny, pò pierwòtny
Prowadzy do widzeniô ë czëcô
Maszerowanié
W czôrny nocë biôłi ksãżëc
Cemnô tarcza widné serce
Wòjôrz zdrzi na swòje bòczi
Sóm òn nie je- jidze w rédze
Jidze wëspół z towarzëstwã
Widny mùsk cemnieje mù
Nie wié òn co terô czëc
W òczach chlëch je- nie przodëje
W sercu mir- òn nie je sóm
Wszëtczim, co tu zazérają żëczã szczestlewëch, spòkójnëch i dôwającëch wiele bënowi mòce Jastrów, fest dëgùsów ë ùsmiéchù na wiedno. Wszëtczégò belnégò