Archive for the ‘Mòje ùtwórstwò’ Category:
Wspòmink ò stolemach
gniją lëdze
kwiatë kwitną
lëdze gniją
sedzą w nórce
pòwiôdają
ò stolemach
z tczą brawãdë
gniją lëdze
pòwiôdają
czedë cëzy nóm panëje?
dze je nama za broń chwôcëc
dze dobiwac
dze nóm stanąc
Stolemë- te bë wiedzałë
ùradzëłë
Le jich ju ni ma
darmôk rechòwac
ne wikszé nową
tatczëznã nalazłë
a mniészé w kam
sã przeminiłë
wiôldżi stolem
ten bë nëkôł
wrogów
cëskôł jak balã
Stolem bë prowadzył
A më za nim z bronią
Le stolemë przódë lat
swòją wiôlgòtą służëłë
Stolemów ju ni ma
Stolemów ju ni ma
I tak dërchã kôrbiającë
Lud nen gnił w straszny nieswiądze
i zabëti dôwno prôwdze
że swiãtnice bògów, lëdzy
òn mô wzniosłé
że czej jednią béł to
Prôwdowòlnota
Teòriô wòlnotë
je zdónô na szesc
i z prôwdë test
célëjąco skùńcził
wòlny ë prôwdzëwi
a równak
zasztëkóny
w zełżonëch
dejach
Stegna 12 (2/2009)
Rewòlucjô
Móm stracha że rewòlucjô
Je z jinicjatiwë króla
Że zagrónô marsylianka
Panegiricznym je himnã
I że Zemia Òbiecónô
Mdze dzelonô wszëtczim równo
Nicht nie przińdze tuwò z wiarë
leno z chãcë na jigrzëszcza
ë rozpłënie sã strzód plebsu
miast wòlnotë- worsztë chcącë
Didgeridoo
Didgeridoo słëchóm so
éééùaùo
Czëjã zemiã
wòdã
Czasë sã zmieniają
Zmieniają chùtkò sã
Didgeridoo nié
Nie zmieniô sã
Do górë nogama
Głową w dół
Didgeridoo i bãbnë dwa
ééééùaùałô
Jak Uluru mòdré
Na zemi czerwiony
Nie zmieniamë sã
Trwamë ùame ùaaaã
òdj. wzãti z
http://www.squidoo.com/music-resource
Człeczk
Zëmną nocą
człowiek jidze
człowiek zmachrowóny
widzy swòjã barń, na nick mù òna
bùzdigan- władzë céch
dzysô le materie sztëk
zëmnosc gò zachòdzy òd tëłu
cemnosc òtaczô gò
tak baro chcôł bë
jic w miónczi ze znijã
z ópim
z wszëtczim co złé
le dzyrzkò barni sã
przed bólã ren krwawiącëch
le do chëczë
le do ògnia
le do swòjich
môłi to kmiec- wój je
co znaje wiôldżé słowa
“człowiek je mëszlącą strzëną”
Swiąda
Bùdzy sã żëcé
Strzód subtelnëch spiéwów
Perkùsje skòczka
Dirigencje absolutny Mòkòszczi
W zôpôchù a szmakù zelonym
Czej wszrtkò je
Skòmpònowóné
Bùdzy sã cos wikszégò jak żëcé
Ji bezswiądny krzik
Głosny, pò pierwòtny
Prowadzy do widzeniô ë czëcô
Maszerowanié
W czôrny nocë biôłi ksãżëc
Cemnô tarcza widné serce
Wòjôrz zdrzi na swòje bòczi
Sóm òn nie je- jidze w rédze
Jidze wëspół z towarzëstwã
Widny mùsk cemnieje mù
Nie wié òn co terô czëc
W òczach chlëch je- nie przodëje
W sercu mir- òn nie je sóm
Wszëtczim, co tu zazérają żëczã szczestlewëch, spòkójnëch i dôwającëch wiele bënowi mòce Jastrów, fest dëgùsów ë ùsmiéchù na wiedno. Wszëtczégò belnégò
***
Jô bë chcôł żebë mòje mëslë
(w jaczims (dzélu))
Bëłë przez was eksplorowóné
(Në jo, czasã to w (nawiasu)
je lepi zaùważoné)
Jak bë to przed Wama schòwac?
Rënk
W głowie szëmią mëslë dzëczé
Hossa
Bessa
sprzedôj kùpi!
snienia- sprzedóné
planë – priza spôdô
juwernota- słabô promòcjô
jô sóm- je leżnota!
Sprzedowóm
Zwónk nie zwòni
Rénkù nie zasztekóm
Jem sebie sprzedôł
I ni móm dëtków
Bò jô jich ni móm
Òne mają mie
***
móm ju dosc
krótczich
chùtczich
kùrsów
swiąda sztôłtëje sã
przez lata
swiądë